بازی Outlast به‌خاطر خشونت بی‌پرده، صحنه‌های دلخراش و فضای روانی سنگینش شهرت دارد؛ اما ظاهراً شدت وحشت این مجموعه حتی برای برخی از افرادی که در فرایند ساخت آن حضور داشته‌اند نیز بیش از حد بوده است. فیلیپ مورین، هم‌بنیان‌گذار استودیوی Red Barrels، در گفت‌وگویی تازه از ماجرای یکی از جلسات آزمایش بازی پرده برداشته که طی آن، یکی از افراد حاضر پس از چند ساعت تحمل فضای بازی، از استودیو بیرون دویده تا گریه کند و دیگر بازنگشته است.
این روایت در گفت‌وگوی مورین با رسانه GameSpot مطرح شده و PC Gamer آن را در گزارشی در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶ بازتاب داده است. نکته مهم این است که مورین هویت و سمت دقیق آن فرد را مشخص نکرده؛ بنابراین نمی‌توان با قطعیت گفت که او کارمند استودیو بوده یا صرفاً به‌عنوان تست‌کننده در جلسه حضور داشته است. (منبع: PC Gamer)
ماجرای تست‌کننده‌ای که دیگر برنگشت
مورین در شرح این اتفاق توضیح می‌دهد که تیم سازنده به‌تدریج شدت و محتوای ترسناک بازی را افزایش می‌داد. در یکی از جلسات تست، فردی پس از چند ساعت تجربه آن‌قدر تحت تأثیر قرار گرفت که از ساختمان استودیو بیرون رفت تا گریه کند و دیگر به آنجا بازنگشت.
این اتفاق تصویری روشن از رویکرد Red Barrels به ساخت بازی‌های ترسناک ارائه می‌دهد. هدف تیم صرفاً ایجاد چند لحظه غافلگیرکننده یا ترساندن بازیکن با جامپ‌اسکرها نیست؛ بازی‌های این استودیو تلاش می‌کنند با ترکیب خشونت، تصاویر آزاردهنده، حس آسیب‌پذیری و فشار روانی، تجربه‌ای بسازند که ممکن است برای برخی مخاطبان واقعاً طاقت‌فرسا باشد.
البته این روایت به معنای آن نیست که همه بازیکنان واکنشی مشابه نشان می‌دهند. تجربه ترس به میزان تحمل هر فرد، انتظارات او از بازی و نوع محتوایی که با آن راحت است بستگی دارد. بااین‌حال، ماجرای تعریف‌شده از سوی مورین نشان می‌دهد که گاهی فاصله میان یک تجربه سرگرم‌کننده و تجربه‌ای آزاردهنده می‌تواند بسیار کم باشد.
چرا بازی‌های Outlast تا این اندازه خشن هستند؟
مورین می‌گوید سازندگان از ابتدا با این هدف وارد پروژه نشدند که خشن‌ترین بازی ممکن را بسازند یا صرفاً با محتوای جنجالی توجه رسانه‌ها را جلب کنند. به گفته او، این رویکرد بیشتر از سلیقه شخصی بنیان‌گذاران استودیو و برداشت آن‌ها از ماهیت ژانر وحشت سرچشمه می‌گیرد.
او توضیح می‌دهد که اعضای تیم هنگام ساخت یک بازی ترسناک، خشونت و خون‌ریزی را بخشی از زبان بصری و فضای اثر می‌دانستند. حتی در مراحل اولیه توسعه، نویسنده فیلمنامه نیز نگرشی مشابه داشت و معتقد بود که برای چنین تجربه‌ای، خون‌ریزی بیش از حد تصور نمی‌شود.
این دیدگاه در هویت مجموعه Outlast کاملاً مشهود است. برخلاف بسیاری از بازی‌های اکشن ترسناک که به بازیکن زرادخانه‌ای از سلاح‌ها می‌دهند، نسخه نخست Outlast بازیکن را در نقش خبرنگاری قرار می‌دهد که در محیطی خطرناک گرفتار شده و برای زنده ماندن باید بیشتر فرار کند، پنهان شود و از محیط اطرافش کمک بگیرد.
در چنین ساختاری، بازیکن به‌جای آنکه با قدرت آتش بر دشمنان غلبه کند، دائماً در معرض خطر قرار دارد. همین احساس ناتوانی، در کنار طراحی صوتی و تصویری آزاردهنده، بخش مهمی از وحشت بازی را شکل می‌دهد.
با وجود وحشت شدید، مجموعه Outlast میلیون‌ها طرفدار دارد
با وجود چنین روایت‌هایی از واکنش افراد به محتوای بازی‌ها، مجموعه Outlast توانسته است مخاطبان گسترده‌ای پیدا کند. طبق اطلاعات مطرح‌شده در گزارش PC Gamer، این مجموعه از زمان آغاز فعالیتش در سال ۲۰۱۳ تاکنون حدود ۶۰ میلیون بازیکن داشته است.
